وایز اپلای یک پلتفرم دریافت پذیرش تحصیلی رایگان است که به شما کمک میکند مسیر پذیرش در دانشگاههای بینالمللی را سادهتر، سریعتر و با اطمینان بیشتری طی کنید. از انتخاب رشته و دانشگاه و آپلود مدارک تا ارسال درخواست و پرداخت شهریه، همهچیز در یک فضای یکپارچه و بدون پیچیدگی در دسترس شماست.
با انتشار رتبهبندی جهانی دانشگاههای QS برای سال ۲۰۲۷، بحثهای داغی پیرامون تغییر جایگاه مؤسسات آموزشی شکل گرفته است. در حالی که دانشگاههای نخبه به پشتوانه شهرت جهانی خود همچنان در صدر باقی ماندهاند، مؤسسات آموزشی ردههای میانی با چالشهای جدیدی روبرو هستند. در این مقاله به تحلیل وضعیت فعلی دانشگاهها از نگاه متخصصان QS و بررسی معیارهای دقیق این رتبهبندی میپردازیم.
طبق گزارش studytravel این نتایج در حالی منتشر میشود که ضمن تداوم ثبات در صدر فهرست (۱۰ دانشگاه برتر)، شاهد جهش قابلتوجه دانشگاههای شرق آسیا و خاورمیانه در ردهبندی جهانی هستیم.
در رتبهبندی QS سال ۲۰۲۷ که بیش از ۱۵۰۰ مؤسسه آموزش عالی را در سراسر جهان ارزیابی کرده، مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در ایالات متحده برای پانزدهمین سال متوالی جایگاه اول خود را حفظ کرده است.
جایگاه دوم به طور مشترک به کالج سلطنتی لندن (Imperial College) از بریتانیا و دانشگاه استنفورد از ایالات متحده اختصاص یافته است. رتبههای چهارم و پنجم نیز به ترتیب در اختیار دانشگاه آکسفورد (بریتانیا) و دانشگاه هاروارد (ایالات متحده) قرار دارد.
در میان ۱۰ دانشگاه برتر جهان، ایالات متحده و بریتانیا هر کدام با ۴ نماینده، بیشترین سهم را دارند. دانشگاه ایتیاچ زوریخ (ETH Zurich) در سوئیس، بالاترین رتبه را در میان دانشگاههای خارج از این دو کشور کسب کرده و در جایگاه مشترک هشتم قرار گرفته است. همچنین، دانشگاه ملی سنگاپور که در رتبه دهم ایستاده، بار دیگر بهعنوان برترین دانشگاه قاره آسیا شناخته شد.
مؤسسه QS اعلام کرد که یکی از روندهای کلیدی در رتبهبندی امسال، ظهور دانشگاههای بیشتری از منطقه شرق آسیا و خاورمیانه در بین ۲۰۰ دانشگاه برتر جهان است. در حالی که دانشگاههای چین، هنگکنگ و کره جنوبی در فهرست ۱۰۰ دانشگاه برتر پیشرفتهای چشمگیری داشتهاند، در بازه ۱۰۰ تا ۲۰۰ نیز مؤسسات آموزشی از عربستان سعودی، قطر، امارات متحده عربی و ژاپن جایگاههای برجستهتری را به خود اختصاص دادهاند.
بازه رتبهبندی ۱۱ تا ۲۰ بهشدت تحت سلطه کشورهای آسیایی قرار گرفته است؛ بهطوری که دو مؤسسه از چین، دو مؤسسه از هنگکنگ و یک دانشگاه از سنگاپور در این محدوده حضور دارند. این در حالی است که در این بازه، تنها چهار دانشگاه از ایالات متحده و یک دانشگاه از استرالیا دیده میشوند.
همچنین از بین ۹۰ دانشگاهی که امسال برای نخستینبار به رتبهبندی جهانی QS وارد شدند، ۱۳ مورد متعلق به چین هستند. چین همچنین رکوردار بالاترین تعداد دانشگاههایی است که در این دوره از رتبهبندی موفق به صعود در جدول شدهاند.
منطقه خاورمیانه نیز در رتبهبندی ۲۰۲۷ شاهد موفقیتهای بیسابقهای بود:
دانشگاه ملک فهد (KFUPM) در عربستان سعودی با کسب رتبه ۶۷، بالاترین رتبه تاریخ این منطقه را به دست آورد.
دانشگاه خلیفه در امارات متحده عربی برای نخستینبار موفق شد وارد لیست ۱۵۰ دانشگاه برتر جهان شود؛ این موفقیت در حالی رقم خورد که ۷۵ درصد از کل مؤسسات آموزشی کشور امارات موفق به بهبود جایگاه خود در این رتبهبندی شدند.
معاون ارشد QS، در این باره میگوید: تحولات آموزش عالی در جهان عرب، یکی از داستانهای بزرگ دهه اخیر است. استراتژیهای ملی جاهطلبانه اکنون به پیشرفتهای جهانیِ قابلسنجش تبدیل شدهاند که نمود بارز آن، صعود دانشگاه ملک فهد (KFUPM) به ۱۰۰ دانشگاه برتر جهان و ورود نخستین دانشگاه اماراتی به جمع ۱۵۰ مؤسسه برتر است.
هند نیز در این رتبهبندی عملکرد درخشانی داشته و بهعنوان سریعترین کشور در حال رشد در میان اعضای گروه G20 شناخته میشود. تعداد دانشگاههای هندی در این رتبهبندی از ۱۴ مؤسسه در یک دهه پیش، به ۵۲ مؤسسه در سال ۲۰۲۷ رسیده است. جالب آنکه ۱۸ مورد از این دانشگاهها، بهترین رتبه تاریخ خود را در گزارش اخیر کسب کردهاند.
مؤسسه QS در تحلیل خود از رتبهبندی امسال اعلام کرد که دانشگاههای کشورهای «big four» یعنی استرالیا، کانادا، بریتانیا و ایالات متحده، بهطور مستقیم تحت تأثیر سیاستهای دولتی در حوزه جذب دانشجویان و اساتید بینالمللی قرار گرفتهاند؛ شاخصهایی که در مجموع ۱۰ درصد از امتیاز کل رتبهبندی را تشکیل میدهند.
طبق گزارش QS، در آخرین رتبهبندی:
۱۵ مورد از ۱۹ دانشگاه برتر آمریکا در شاخص «نسبت دانشجویان بینالمللی» با افت جایگاه مواجه شدهاند.
۱۳ دانشگاه از همین لیست در شاخص «نسبت اساتید بینالمللی» نیز دچار کاهش رتبه شدهاند.
سم دیوک، متخصص رتبهبندی در QS، در این باره اظهار داشت: این موضوع بهویژه در ردههای میانیِ بالا، یعنی مؤسساتی که در بین ۲۰۰ رتبه برتر قرار دارند اما جزو ۲۰ موسسه برتر نیستند، بسیار مشهود است. در حالی که مؤسسات نخبهی بالاتر از آنها، به دلیل شهرت دیرینه و سطح بالای خود تا حدودی در برابر این اثرات مصون هستند، مؤسساتِ دقیقاً پایینتر از این آستانه، شروع به احساس کردن بادهای تغییر کردهاند؛ بادهایی که نه تنها از سوی محیط سیاستگذاری که بهطور فزایندهای خصمانه شده است، بلکه از سوی رقابتهای بینالمللی نیز دمیده میشوند.
متدولوژی (روششناسی) رتبهبندی جهانی دانشگاههای QS برای سال ۲۰۲۷ نسبت به سال گذشته بدون تغییر باقی مانده است و حوزههای زیر را پوشش میدهد:
● تحقیق و کشف (Research and Discovery): ۵۰٪
● اشتغالپذیری و دستاوردها (Employability and Outcomes): ۲۰٪
● تجربه یادگیری (Learning Experience): ۱۰٪
● تعامل جهانی (Global Engagement): ۱۵٪
● پایداری (Sustainability): ۵٪
رتبهبندی QS 2027 نشان داد که دوران انحصار مطلق قدرتهای سنتی آموزش عالی رو به پایان است. سرمایهگذاریهای کلان در کشورهای حوزه خلیجفارس و رشد سریع زیرساختهای آموزشی در هند و چین، موازنه قدرت را به نفع آسیا تغییر داده است. از سوی دیگر، تأثیر سیاستهای سختگیرانه در حوزه جذب دانشجو و استاد بر دانشگاههای برتر غرب، زنگ خطری برای این کشورهاست.
در مسیر تحصیل در خارج از کشور، داشتن اطلاعات دقیق و انتخاب آگاهانه میتواند تاثیر زیادی در نتیجه نهایی اپلای شما داشته باشد. بررسی شرایط دانشگاهها، شانس دریافت پذیرش و انتخاب بهترین مسیر، نیازمند تحلیل درست و تصمیمگیری هوشمندانه است.
وایزاپلای به عنوان یک پلتفرم هوشمند بینالمللی پذیرش تحصیلی، با تحلیل رزومه و شرایط تحصیلی شما، دانشگاهها و برنامههای مناسب را پیشنهاد میدهد و حتی میتواند میزان شانس پذیرش شما را در هر گزینه تخمین بزند تا فرآیند اپلای هدفمندتر، سریعتر و مطمئنتر پیش برود.
اگر شما هم قصد ادامه تحصیل در دانشگاههای معتبر جهان را دارید، میتوانید همین حالا با WiseApply مسیر مناسب خود را پیدا کرده و شانس موفقیت اپلایتان را هوشمندانه افزایش دهید.
دانشگاه MIT (مؤسسه فناوری ماساچوست) برای پانزدهمین سال متوالی در جایگاه نخست قرار دارد.
تأثیر سیاستهای دولتی بر شاخصهای «نسبت دانشجو و استاد بینالمللی» یکی از دلایل اصلی افت عملکرد دانشگاههای آمریکا، کانادا، بریتانیا و استرالیا در رتبهبندی امسال بوده است.
عربستان سعودی با دانشگاه ملک فهد (رتبه ۶۷) و امارات با موفقیت دانشگاههای خود، بیشترین رشد تاریخی را در این منطقه تجربه کردند.
بله، این رتبهبندی یکی از معتبرترین معیارهاست؛ اما باید علاوه بر رتبه کلی، به شاخصهای اختصاصی مانند نسبت دانشجو به استاد و اعتبار پژوهشی توجه کنید.
